puberteit, loesje, echt jezelf zijn, coaching, training

Pubers, ze voelen zich al zo groot, maar zijn ook heel duidelijk nog kind. Ze willen geen moeilijke gesprekken, maar wel je hulp: NU als het hen uitkomt. Vaak krijg je dwingende vragen als: Kun je me even naar een vriendin brengen met de auto? Kunnen we vroeg eten want ik ga chillen? Of: is mijn nieuwe shirt al gewassen? Je begrijpt als moeder heel goed dat JA alleen maar het goede antwoord is.
Wat is dat toch met die pubers? Hoe blijf je met ze in gesprek zonder boos of teleurgesteld te worden.

Ik geef je 7 tips:

1. Toon oprechte belangstelling
Kinderen hebben vaak het gevoel dat ouders niet echt naar hun luisteren. Ouders zijn druk in hun hoofd en hun eigen lijstjes aan het afwerken. Dan is het moeilijk echt open te staan voor wat je kind beweegt. Wees nieuwsgierig in wat je kind bezig houdt en wat die wil en ook waarom. Zo zal je kind weten dat die altijd bij je terecht kan.

2. Verwacht niet dat ze alles vertellen
Je zal moeten accepteren dat je kind met jou als ouder niet alles zal bespreken. Je bent namelijk zijn of haar moeder en niet een vriendin. Dat hoort erbij. Een puber zal zijn eigen identiteit moeten gaan opbouwen en doet dat in de omgang met vrienden. Intimiteiten deel je met leeftijd genoten. Dat deed jij vroeger toch ook? En nu nog steeds.

3. Wees niet beledigd
Pubers hebben stellige uitspraken. Op die leeftijd zijn zaken nog echt zwart of wit. Jouw mening wordt afgedaan als onzin of niet meer van deze tijd. En dat terwijl je het zo goed bedoelt en ze graag jouw wijsheid wilt meegeven. Wees niet beledigd, maar blijf wel zeggen wat je ervan vindt. Het zal ze zeker bijblijven, want ze horen het wél.

4. Uit je waardering
Ieder mens heeft behoefte aan complimenten en pubers zeker ook. Iedereen weet dat een kind behoefte heeft aan waardering van zijn ouders en door hen gezien wilt worden. Als ouders zijn we daar niet altijd even bewust mee bezig. Heb jij je kind vandaag al een compliment gegeven?

5. Verplaats je in je puber
Pubers staan anders in het leven dan hun ouders, vinden andere dingen belangrijk. Chillen met vrienden staat bij hen vaak op nummer 1 met daar vlak achter lekker lang slapen en gamen. Waarom zouden ze de kleding die bezaaid op de grond ligt opruimen? Vraag je regelmatig af: is dit goed voor mijn kind of voor mij? Ook bij kleine dingen. Wordt je kind er beter van als hij zijn vieze kleren iedere dag in de wasmand gooit? Of ben jij degene die niet tegen rommel kan? Soms moet je zeggen: ik vind dit belangrijk, maar jij mag iets anders vinden. Misschien wil hij best aan je wens tegemoet komen, maar op een andere manier dan jij in gedachten had.

6. Stel grenzen
Uit onderzoeken blijkt dat kinderen, ook pubers, grenzen nodig hebben. Je mag dus gerust regels stellen. Als je kind het met die regels niet eens is kun je vragen waarom dat is. Op die manier kan je kind leren argumenteren. Dat wil niet zeggen dat jij altijd door argumenten overstag gaat. Maar een echt goed argument kan dat effect zeker hebben. Een beloning voor een goede discussie.

7. Zorg voor veiligheid
Je wilt graag dat je kind met belangrijke dingen die hem of haar bezig houden bij je komt. Maar dan moet een kind zich daar wel veilig bij voelen. Sommige gesprekken kunnen stroef verlopen. Je kind vraagt zich af hoe jij zal reageren. Kom niet direct met oplossingen en vermijd te zeggen hoe het is. Er is namelijk niet één waarheid. Vraag door zodat je kind geholpen wordt dieper over iets na te denken en zijn eigen oplossing kan gaan vinden.

Facebook
%d bloggers liken dit: